داشتم یه کتابی میخوندم که بیت محترمی رو دیدم در نکوهش تلاش.دیدم راست میگه:))واقعا چرا باید انقد تلاش کنه تا مدال بشه؟

و هم اکنون به این نتیجه میرسم:"در جهانی دیگر نیز همان تلاش ها و نتایج با تو قرین خواهند بود"

اما نتیجه کنکور با تو در ان دیار قرین نخواهد بود:|

قراره اخلاقامون،پشت سر هم حرف نزدنامون،مهربونیامون،گذشت هامون،لذت از مخلوقاتمون،تجاوز از چهارچوب نکردنامون،دعا خوندنمون گاهی،فروع دینمون،...و حس های خوب و خالصمون باهامون بیاد اون دنیا.

(چقدر پشه ها زیاد شدن واقعا!)

پس بهتره برنامه ریزی بکنیم برای رشد روحیمون.

نه برای خودنمایی،بلکه برای اون حس ناب لذت در تنهایی.چشماتو ببندی و خورشید در سکوت تابستون بدنتو نوازش کنه...لذت ببری که صدای پرنده ها رو میشنوی و بازم تابستون عزیز گرم اومده.

اینکه میتونم تابستونو عاشق باشم بی شک برای همین خلوت بودن زمانه.

باید مدیریت کنم تا کل سال رو این حس ها رو داشته باشم.

خدایا،امام حاضرما،

کمکمون کن.

راستی عزیز،تولدت(ون)مبارک.امیدوارم ازینجا بخونی(ن)و حس هامو حس کنی(ن).

و خواسته ها(مونو)مستجاب).

دم خدا و آدمای خوب گرم.

شب بی پشه ای داشته باشین:)