زندگی فولی نداشتی،آدمای دور و برت نخاله ان

هیچکدوم باعث نمیشه امیدتو از دست بدی.

امید به بیست درصد از هشتاد درصد.

امید به لحظاتی که خوب میگذرن اما هنوز نیومدن.

درد داره که میدونی یه چیزی توی بدنت جاخوش کرده.

البته مرحله اول انکاره.بعدش میپذیری.

بعدش میتونی تصمیم بگیری باهاش دوست شی.

اما اگه این یه راهی واسه پایان زندگیم باشه که حس قوی ای میگه نیست.

دلم میخواد اینطوری نمیرم.

دلم میخواد یهو بمیرم نه آروم آروم 

دلم میخواد تلافی همه چیو سر بقیه درارم

تلافی لش بازی های بیشعورُ

آدم ازین مزخرف تر؟

تلافی کمبود های عمهامو.تلافی همه ی نبود هارو.

نمیخوامبمیرم.پس ناامید نمیمونم..

فقط واسه یه مدت کوتاه.

اما خودمونیم.

از خدا بخوایم ما رو با درد بقیه و خودمون آزمایش نکنه.

))))بعدا نوشت((((

حالم خوبه.کوکوس باکتری داشتم الان خوبم:)



.