فیلمامونو دیگه دوس ندارم.
به یه نقطه ای رسیدم دکوپاژ کثافت کاری اونوری از فضای تاریک و مغموم فیلمای این ور آبی قابل تحمل تره.

امسال خیلی از غیرممکن ها ممکن شد
مثلا الکترال .
خب واضحه ربط زیادی به ما نداره آما فک کنم باید یه کم فضولی بکنم تا بگم" منم هستم"
قضاوت نمیکنم.
+مثلا خودم.
مثلا رویاهام.

بابا دستگاه تصفیه نمیگیره.
کاش مدیریت کنیم.

روزا فقط 30-40 دقیقه میتونم تمرکز کنم.
بقیش سردرده.
کم خونی بهانه اس. 
آلودگیه!

خب الان همه پرسیدن
"دنیا اروم شدی؟"
یا نکاه هایی که گاها نفرت حمل میکنن.خب شما ها که به درک 
اما اولی
"""" وقت کم داریم""""
خیلی کم

اعتراف میکنم به موجودات فرازمینی اعتقاد دارم.

معذرت میخوام از خودم
که برای "زیستن" کار خاصی نمیکنم.

سرم خیلی شلوغه.
خوبه.
اما دغدغه ها میره زیر توان:)